وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونانکه بايدند
... نه بايدها
مثل هميشه آخر حرفم
و حرف آخرم را
با بغض مي خورم
عمري است
لبخندهاي لاغر خود را
:در دل ذخيره مي کنم
باشد براي روز مبادا
اما
در صفحه هاي تقويم
روزي به نام روز مبادا نيست
آن روز هر چه باشد
روزي شبيه ديروز
روزي شبيه فردا
روزي درست مثل همين روزهاي ماست
اما چه کسي مي داند؟
شايد
امروز نيز مبادا
!باشد
وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونانکه بايدند
...نه بايد ها
هر روز بي تو
! روز مباداست